Služen parastos srpskim žrtvama ustaškog zločina počinjenog u avgustu 1941. godine

 

U Drinjači kod Zvornika danas je služen parastos i položeno cvijeće na mjestu gdje su, nakon proglašenja Nezavisne Države Hrvatske /NDH/ 1941. godine lokalne ustaše – muslimani i Hrvati izvršili neviđen zločin nad srpskim narodom.

Parastos je služio sveštenik Marko Danojlović, a cvijeće položili predstavnici Udruženja građana „Most“ Srebrenica-Skelani i lokalno stanovništvo.

Potpredsjednik Skupštine opštine Srebrenica i potomak stradalih Radomir Pavlović rekao je da se mjesno stanovništvo Drinjače i Zvornika, te predstavnici Udruženja građana „Most“ Srebrenica-Skelani svake godine u avgustu okupe na mjestu stradanja, poklopne sjenima stradalim mještana zvorničko-drinjačke regije u avgustu 1941. godine.

On je istakao da je tih dana 1941. godine mjesne ustasše – muslimani i Hrvati poslali poglavniku Nezavisne Državs Hrvatske Anti Paveliću bure srpske krvi kako bi dokazali da je ostvaren ustaški san – izlazak na Drinu.

„Ustaše su poslale u Zagreb oko 150 litara srpske krvi od ogromnog broja ubijenih Srba sa zvorničko-drinjačke regije, odnosno prema spomen ploči postavljenoj na Vidikovcu na kojoj je pisalo da je od ustaške ruke stradalo oko pet hiljada Srba, koja je, nažalost srušena i nikada nije više postavljena radi čuvanja bratstva i jedistva“, rekao je Pavlović.

On je dodao da su srpski grobovi koji su ostali iza ustaških zločina potopljeni u Zvorničko jezero nakon izradnje Hidroelektrane između Zvornika i Malog Zvornika.

„Da ne bi u ovom istorijskom trenutku izjednačavali Potočare sa Jasenovcem, mi smo morali da radimo na tome da prikažemo zločine nad srpskim narodom u Drugom svjetskom ratu na ovim prostorima“, rekao je Pavlović i naglasio da je Državna komisija ondašnje Jugoslavije 1964. godine popisala 56 odsto ubijenih Srba, što znači da svi ubijeni Srbi nikad nisu popisani.

Prema njegovim rječima, brojke govore da su tokom Drugog svjetskog rata samo u srebrničkom srezu ubijena 2.263 Srbina,ali da popis ubijenih Srba nikad nije završen.

„Zašto? Zato što su komuničke vlasti došle do podataka da je procenat stradanja Srba ogroman i da bi se, ako bi se popis ubijenih nastavio i doveo do kraja, ugrozilo bratstvo i jedinstvo“, rekao je Pavlović.

Ističući da paralela 1941. i 1942. sa 1992. i 1993. godine, govori o zločinima nad srskim narodom na istim mjestima od istih nalogodavaca, Pavlović je rekao da se Srbima sve isto ponavlja i da ne smiju sebi dozvoliti da se proglašavaju za genocidni narod jer su stradalnički narod koji je najviše procentualno izginuo u 20. vijeku, od svih naroda koji su učestvovali u tom ratu.

„Zato smo tu na mjestu stradanja srpskog naroda da parastosm i molitvom pošaljamo poruku javnosti za ono što se dešavalo u augustu 1941. godine, kao i za sve ono što se dešavalo u Srednjem Podrinju od Skelana do Drinjače tokom 1941. godine“, rekao je Pavlović.

Sveštenik Marko Danojlović rekao je da je, nažalost, veliki broj srpskog stanovništav iz Drinjače i okolnih mjesta stradao od ustaške ruke avgusta 1941. godine.

„Dobro se zna ko je sve bio u Handžar diviziji i koje je zločine nad srpskim narodom radila ova divizija sastavljena od lokalnih muslimana“, rekao je sveštenik Danojlović.

Danojlović smatra da su većinu borbi u Drugom svjetskom ratu protiv ustaša i nacista vodili pripadnici kraljeve vojske i partizani, a da su komšije muslimani ratovali na drugoj strani da bi se pri kraju rata 1944. godine pridružili partizanskim jedinicama, predstavljajući se kao oslobodioci.

„Dakle, pune četiri godine borili su se komšije muslimani protiv narodno-oslobodilačke vojske, da bi se na perfidan način pri kraju rata ubacili u oslobodilačku vojsku protiv koje su se borile, što se ne smije zaboraviti“, rekao je sveštenik Danojlović.

Prema njegovim rječima, prave i istinske žrtve kojima se poklanjamo su ovdje i one su nijemi svjedok stardanja srpskog naroda, a spomen-ploče su dokaz stradanja nevinog naroda i opomena za sva buduća pokoljenja.

(Agencije)