Preminuo pisac Dragoslav Mihailović, autor čuvenog romana „Kad su cvetale tikve“

 

Pisac, romansijer, scenarista i dramaturg, akademik Dragoslav Mihailović, preminuo je u Beogradu u 93. godini.

Mihailović je bio redovni član Srpske akademije nauka i umetnosti /SANU/ i dobitnik je mnogih književnih nagrada i priznanja.

Njegov književni opus obuhvata pripovijetke, romane i drame. Djela su mu prevođena na više evropskih jezika.

Roman „Kad su cvetale tikve“ prvi put je objavljen 1968. godine i izazvao je značajnu reakciju socijalističke vlasti.

Predstava koja je trebala da se izvede u Jugoslovenskom dramskom pozorištu u Beogradu po ovom romanu zabranjena je prije nego što je izvedena premijera.

Mihailović je smatrao da ju je Tito lično zabranio na insistiranje komunističkog zvaničnika Edvarda Kardelja.

Osim ovog, Mihailović je objavio i djela „Frede, laku noć“, „Petrijin venac“, „Čizmaši“, “ Goli otok“, „Crveno i plavo“, „Vreme za povratak“, „Gori Morava“, „Lov na stenice“, „Uvođenje u posao“ i druge.

Mihailović je rođen u Ćupriji, 17. novembra 1930. godine.

Studirao je Filozofski fakultet u Beogradu na Grupi za jugoslovensku književnost i srpskohrvatski jezik.

Fakultet je završio 1957. godine, ali nije uspio da nađe stalno zaposlenje, često je mijenjao posao.

Mihailović je tvrdio da je došao u sukob s Upravom državne bezbednosti /UDBA/, pošto se pobunio protiv hapšenja svojih drugova, koji su uhapšeni zbog političkih viceva.

Nakon toga, jedan svjedok je izjavio da se Dragoslav Mihailović od samog početka opredijelio za rezoluciju Informbiroa, kao i da je izjavio da je Tito „američki špijun“ i da je partija „likvidirala SKOJ“.

Godine 1949. izbačen je iz kandidature za člana Komunističke partije Jugoslavije, a 15. septembra 1950. godine je uhapšen.

Na Goli otok prebačen je 28. februara 1951. godine i tamo je proveo 15 mjeseci.

Kovačević: „Kad su cvetale tikve“ obilježile istoriju literature i pozorišta

Dragoslav Mihailović je jedan od najznačajnijih pisaca u ukupnoj istoriji srpske književnosti, izjavio je danas za akademik Dušan Kovačević, povodom smrti Mihailovića.

 – Upoznao sam ga početkom 70-ih godina kada je dolazio u Atelje 212 na viđanja i prijateljske razgovore sa Borislavom Mihajlovićem Mihizom koji mu je i objavio prvu zbirku priča dok je bio urednik u Matici srpskoj. To je Dragoslavova poznata zbirka „Frede, laku noć“ – rekao je Kovačević.

Naveo je da je, i kao Borislav Pekić, i Dragoslav počeo da piše tek poslije 30. godine i imao je osjećaj, kao i Bora, da mora da nadoknadi propušteno vrijeme u mladosti, u oba slučaja zbog robije.

 – Sa Dragoslavom sam bio u prijateljskim razgovorima i susretima više od pola vijeka i nikad se za sve to vrijeme nismo ni sporječkali, mada je poznato da je Dragoslav bio čovjek britkog i beskompromisnog jezika. Njegov roman i drama „Kad su cvetale tikve“ obilježili su istoriju literature i pozorišta. Kad je predstava zabranjena zbog Titove prijedbe „da tamo neki Mihiz piše neke problematične stvari“, Tito nije znao ni ime Dragoslavljevo, ali je bilo dovoljno da ga ponovo zabrane – kaže Kovačević.

Izuzetno mi je žao što je napustio ovaj svijet, koji je razumio i u svojim knjigama tako dobro opisao, zaključio je Dušan Kovačević.

(Agencije)