Svetog Georgija crkva pominje kao velikomučenika i borca za hrišćanstvo. Sveti Georgije, koji je kao Hristov vojnik odbio poslušnost caru Dioklecijanu, velikom progonitelju hrišćana, izjavivši da se ne plaši da umre za svoju vjeru, a pogubljen je 303. godine.

Propovijedao je novozavjetnu vjeru i, po predanju, čak je i carevu ženu Aleksandru uspio da preobrati u hrišćanstvo.

Oboje su osuđeni na smrt odsijecanjem glave, a predanje kaže da je carica preminula prije izvršenja carske naredbe.

Na pravoslavnim ikonama i srednjovjekovnim freskama, Sveti Đorđe je predstavljen kako na konju, u vojvodskom odijelu sa krstastim mačem, ubija aždaju, koja je simbol paganske vjere. Na ikonama za praznik, Đurđic se predstavlja kao pješak u stojećem stavu sa kopljem ili mačem u ruci.

U pravoslavnim manastirima, Sveti Georgije je prvi u redu svetih ratnika sa štitom i krstastim mačem.

Sveti Georgije je veoma poštovan u našem narodu i slavi se dva puta godišnje. Jednom 16. novembra kao praznik prenosa moštiju svetitelja, Đurđic, i drugi put 6. maja kada se obilježava dan njegove smrti, Đurđevdan.

Vjerovanja – lovci i Vučiji dani

Dani od Đurđica pa do praznika Svetog Mrate 24. novembra se nazivaju Vučji dani (Mratinci), a Sveti Mrata je zaštitnik vukova. Iako Đurđic nije crveno slovo, veoma je važan i poštovan praznik među vjernicima, pa se tako na ovaj dan ne rade teški poslovi i ručni radovi.

Takođe, strogo je zabranjeno loviti vukove, jer će lovce u suprotnom zadesiti velika nesreća i maler koji će ih pratiti i cijele sljedeće godine.

(InfoBirač)