Slaviša Stanojević zbog lova dolazi iz Švajcarske u rodni kraj – Prevali hiljade kilometara zbog lova i druženja

ZVORNIK

Slaviša Stanojević zbog lova dolazi iz Švajcarske u rodni kraj

Prevali hiljade kilometara zbog lova i druženja

Slaviša Stanojević iz zvorničkog sela Roćević lovom se bavi blizu dvije i po decenije. Iako se dugo godina nalazi na privremenom radu u Švajcarskoj, svaki put kada mu vrijeme i radne obaveze dozvole, dolazi u rodni kraj, te u više mjesta u Republici Srpskoj, ali i u Sloveniji da bi se, kako kaže, družio i lovio sa svojim brojnim prijateljima.

– Lovom me „zarazio“ tetak Slobodan Vuković, koji je bio jedan od najpoznatijih lovaca u ovom kraju. Sa njim i drugim lovcima iz rodnog mjesta, počeo sam da idem u lov već od sedme godine. Gledao sam i učio kako to rade iskusni majstori lova, da bi pravi lovac postao već od 15 godine – priča Slaviša.

Kao pasionirani ljubitelj i uzgajivač lovačkih pasa, Slaviša je uvijek imao dobre kerove, posebno srpske trobojce.

-Do sada sam odgojio više od 150 pasa, od kojih su najmanje petnaestak bili vrhunski goniči. Na ocjenskim smotrama moji psi osvojili su brojne titule. Veoma mi je bitno da u lovu imam dobre kerove – govori Slaviša.

Trenutno u svom domaćinstvu ima četiri srpska trobojna goniča. Prijateljima lovcima u Zvorniku, Bijeljini, Novom Goraždu i Šekovićima, prošle godine podijelio je desetoro štenadi koje je odgojio od kuje Lise.

Da bi bio uspješan lovac, pored lovačkih kerova, potrebno je, kaže Slaviša, imati i dobru lovačku opremu. U te svrhe izdvajao je značajna sredstva.

-Trenutno posjedujem pušku Beretu petometku i karabin, češku zbrojovku kalibra 30-06. Dosta sam lovačke opreme poklonio prijateljima u raznim lovačkim udruženjima – priča Slaviša.

Stanojević najviše voli da lovi srneću divljač. Do sada mu je najtrofeniji ulov srndaća u Šekovićima prije nekoliko godina. Bio je u srebrnoj medalji, a njegove kljove bile su izložene na Sajmu lova prije dvije godine u Banja Luci.

Pored matičnog udruženja „Soko“ iz Kozluka, Slaviša posjeduje članske karte i lovačkih društava u Rogatici i „Bišina“ iz Šekovića, a član je i Lovačke organizacije „Rižana“ iz Kopra u Sloveniji.

„Skoro svaki vikend dolazim u rodni kraj, ali i u druga meni draga mjesta širom Republike Srpske. Nije mi teško da iz Belencone, iz švajcarskog kantona Tićino, gdje se nalazim na privremenom radu, pređem više od 1.000 kilometara da bi bio sa svojim kolegama lovcima. Zahvaljujući lovu stekao sam brojne prijatelje, što mi čini srećnim čovjekom“, kazuje ovaj istinski zaljubljenik u lov i prirodu.

Slaviša dosta pomaže lovačkim udruženjima širom Republike Srpske, ali i u Sloveniji. Sredstva donira, prije svega, za izgradnju lovačkih kuća, ali i za druge potrebe lovačkih organizacija.

„Sa zadovoljstvom sam pomogao gradnju lovačkih kuća i domova u Roćeviću, Šekovićima, Rogatici i Zvorniku“, ističe Stanojević.

Za doprinos lovačkim udruženjima i razvoju lovstva uopšte, Slaviša Stanojević je dobio i brojna lovačka priznanja. Među njima je i Zlatni orden Lovačkog saveza Republike Srpske i Zlatna značka Lovačkog saveza Kopra u Sloveniji.

Ljubav prema lovu i prirodi Slaviša je prenio i na svog mlađeg sina Dejana, učenika drugog razreda srednje građevinsko-tehničke škole u Luganu. Mlađani Stanojević je prošle godine uspješno položio lovački ispit u Zvorniku, a do prvog lova dijeli ga još nepunih godinu dana.

„U martu sljedeće godine ću biti punoljetan, tako da ću moći ravnopravno da lovim sa starijim lovcima“, kaže Dejan, koji se sa lovcima druži od svoje osme godine. Bio je član podmlatka kozlučkog „Sokola“, a sa tatom je, veli, obišao mnoga lovišta u Podrinju, Semberiji, regiji Birač, ali i na Romaniji.

Kaže, otac će mu biti najbolji putokaz i oslonac lovačkoj savjesti za moralno ponašanje prema prirodi i divljači.

„Drago mi je da je sve više mojih vršnjaka zavoljelo lov. Jer, vjerujte, nema prosperiteta lovstva bez mlađih generacija“, ističe ovaj skromni 17- godišnjak, očigledno ponosan što nastavlja porodičnu tradiciju.

(Lovački savez Republike Srpske)