Zvorničke priče

ZVORNIK

Zvorničke priče

Gradska pijaca

Jedno od mjesta na kojima se ljudi u svakom gradu okupljaju zbog kupovine, trgovine, razgovora jeste gradska pijaca. Zvornik je tokom svog razvoja na nekoliko mjesta imao svoje zelene ili druge pijace. Prema istorijskim podacima između dva svjetska rata te lokacije su nekoliko puta mijenjane. Najduže je pijaca bila u centru tadašnje čaršije, na mjestu današnje fontane, kod zgrade bivše „Privredne banke”.

 – Raniji hroničari su zabilježili da je ona u narodu bila poznata kao „žitna pijaca”. Tu se prodavala zrnasta hrana, povrće, voće. Najglasniji su, prilikom prodaje svoje robe, bili pekari i poslastičari, pogotovu petkom. Tada je bilo dozvoljeno glasno nuđenje i reklamiranje svojih proizvoda – priča istoričar Zoran Ivanović.

Dodaje da je, prema dostupnim podacima, pekar Herman Ginsberger, imao najbolji hljeb i peciva, kifle, zemičke, kajzerice.

 – Omiljeni proizvodi kod poslastičara su bili kolači, bombone i hladna boza, dok su zimi umjesto boze prodavali vruć salep, vrlo sladak napitak – navodi Ivanović.

Pijaca za „bijeli mrs” bila je mjestu gdje je današnje Centralno spomen obilježje iz odbrambeno-otadžbinskog rata.

 – Tu je bila visoka gvozdena česma, a do nje opštinska vaga. Tu je bilo i nekoliko piljarnica, a specijalitet ove pijace je bio sir u kačicama – navodi Ivanović i dodaje da je Zvornik pred Drugi svjetski rat promijenio lokaciju pijace i ona je na mjestu današnje gradske pijace.

Pored ovih pijaca Zvornik je imao i stočnu pijacu koja je do 1973. bila u Beksuji kada je, zbog izgradnje, izmještena iz grada. Danas se pijace ovoga tipa nalaze u nekoliko zvorničkih mjesnih zajednica